تاریخ: 8:18 :: 2020/01/16
‎قرار در چهل‌سالگی امامت جمعه

تقی دژاکام

روز ۲۴ دی‌ماه درست ۴۰ سال از انتصاب آقای خامنه ای به امامت جمعه تهران از سوی امام خمینی می‌گذرد. آن‌موقع، من نوجوانی ۱۳ بودم که از یکی‌دو نماز آخر مرحوم طالقانی نمازجمعه‌رو شده بودم و شور و شوق نماز و خطبه‌ها و حتی حاشیه‌های نمازجمعه هم برایم جالب و جذاب بود. تمام ضلع جنوبی دانشگاه تهران بساط کتابفروشی ناشران مذهبی و اقلام تبلیغی و اطلاعیه‌ها و بیانیه‌های سپاه و حزب جمهوری و مجاهدین انقلاب و تشکل‌های انقلابی دیگر بود. و تقی نوجوان از ساعت نه صبح تا نزدیکی‌های شروع خطبه وقتش را به بو کشیدن از این بساط فرهنگی می‌گذراند.

اما فراتر از همه اینها، برای من در تمام زندگی‌ام تا این لحظه، هیچ صدا و صوتی به دلنشینی و آرامش‌بخشی صدای سیدعلی خامنه ای جوان نبوده و نیست. به محض اینکه آقای خامنه‌ای لب باز می‌کرد و بسم‌الله خطبه‌ را می‌گفت آرامشی عجیب و لذتی وصف‌ناشدنی سراسر وجودم را فرا می‌گرفت که هنوز هم وقتی صدای آن خطبه‌ها پخش می‌شود، آن را تجربه می‌کنم.

شاید اغراق نباشد که تنها در زمان‌هایی که در منطقه بودم، نمازهای جمعه آقای خامنه‌ای را از دست داده باشم و در هر شرایطی ولو بیماری و سرما و گرمای شدید هم نمازجمعه‌رفتنم ترک نشد.

در هشت سال گذشته، این یکی از بزرگترین حسرت‌های من بوده که از شنیدن صدای رهبر عزیز انقلاب به عنوان  امام جمعه اصلی تهران محروم شده بودیم. گاهی از دوستانی که حدس می‌زدم مطلع باشند علت را می‌پرسیدم و آنها می‌گفتند شنیده شده که ایشان برای اینکه ترتیبات امنیتی، مردم و نمازگزاران را به زحمت نیندازد، دیگر به نماز نیامده‌اند.
حالا یکی دو روز است خبر آمده است نماز جمعه این هفته تهران به امامت ولی امر مسلمین برگزار می‌شود، درست در شرایطی که خبرهای تلخ و حوادث مهم این یکی دو هفته آرام و قرار جامعه را گرفته است، برای من که خاطره آن خطبه‌های آرامش‌بخش را در یاد دارم، سخت است که در این محضر مهم حاضر نباشم.
چاره گرفتن یک بلیط دوسره رفت و برگشت مشهد – تهران بود.

پیشاپیش مطمئنم که این اشتیاق در دل اکثر تهرانی‌ها هم هست و می‌دانم این جمعه تصاویر کسانی که دست همسر و فرزندان را گرفته و خیابان‌های اطراف مصلای بزرگ تهران را به عشق نماز خواندن پشت سر نایب امام زمان «عجل الله تعالی فرجه الشریف» گز می‌کنند، فراوان به چشم خواهد خورد.

به امید روزی که همگی نماز را پشت سر خود امام زمان «ارواحنا فداه» اقامه کنیم در حالی که خود آقای خامنه‌ای در صف اول درست پشت سر امام «ع» قامت بسته است. إنّهُم یَرَونَهُ بَعیداً وَ نَراهُ قَریباً.