مراقب بدعت ها باشیم

در ماه شعبان، از پر فضیلت ترین ماه های خدا قرار داریم، ماهی که رهبر انقلاب در مورد آن فرمودند: ماه شعبان ماه دعا و عبادت است و شعبان دالان و دهلیزی برای ورود به ماه رمضان است.
آغازین روزهای ماه شعبان با ولادت امام حسین علیه‌السلام و حضرت ابوالفضل العباس علیه‌السلام و امام سجاد علیه‌السلام مصادف می‌شود و از بدو ورود به این ماه مردم به جنبش و تکاپو برای برگزاری جشن و شادی هستند و همچنین آماده شدن برای گرامیداشت میلاد امام عصر حضرت مهدی (عج) که در این میان و در این جنبش‌های مردمی صحنه‌های زیبایی رقم می‌خورد که شاید نظیر آن در طول سال تکرار نخواهد شد.
از برگزاری جشن‌های باشکوه نیمه شعبان گرفته تا آذین‌بندی کوی و برزن و پخش شربت و شیرینی در بین مردم که البته کاری بس زیبا و پر از حسنه است اما متأسفانه دراین‌بین برخی حرکات نسنجیده، زیبایی این مراسم باشکوه را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.

به‌عنوان‌مثال ساختن برخی عروسک‌ها و نمادهایی که هیچ سنخیتی با این مناسبت ندارد و یا حیوانات و دیگر چیزها که سنخیتی با این ایام ندارند، گرچه با روشنگری‌های این روزها این حرکات کمتر شده است و به‌ندرت پیش میاید اما این نوع عروسک‌ها ضمن آنکه حال و هوای مذهبی و معنوی جشن‌ها را کمرنگ و نامحسوس می‌کند، ذهن جوان مسلمان را از درک حقیقت و معرفت مهدوی دور می‌کند، حقیقت و معرفتی که بی‌گمان غایت اصلی همه این شور و شعف‌هاست و غفلت از آن ضایعه اسف‌باری است که دل امام زمان (عج) را به درد می‌آورد.
اما مسائل تأسف‌انگیزتر این جشن‌ها که نمی‌توان به‌سادگی از کنارش گذشت پخش موسیقی‌هایی است که در برخی از ایستگاه های شربت و شیرینی، پخش می‌شود که جدای از اینکه با صدای بلند و گوش‌خراش باعث رنجش و آزار مردم می‌شود، هیچ مضمون مذهبی و هیچ ارتباطی هم با این ایام و روزها و امام زمان ندارد و بعضاً برخی از آن‌ها نیز تحریک‌آمیز است و گذشته از حرمت شرعی آن خود عامل وهن اهل‌بیت و شخص امام زمان نیز هست. البته ناگفته نماند که برخی‌ها هم از مولودی‌های مداحان کشوری که در وصف امام عصر سروده شده استفاده می‌کنند که کار بسیار ارزشمند و ستودنی است اما بااین‌حال نمی‌توان از وجود این ناهنجاری ها غافل شد.
گرچه هیچ‌کسی و هیچ دینی مخالف با شادی مردم نیست و شادی جزی از زندگی انسان ها است اما نکته حائز اهمیتی که در این میان باید به آن توجه شود ضرورت تبیین زوایای گوناگون جریان مهدویت برای جوانان و به‌ویژه پاسخ‌گویی به ده‌ها و صدها سؤال و شبهاتی است که در ارتباط با امام زمان طرح می‌شود، است.
البته برای پاسخ‌گویی به این شبهات زمانی بهتر از این ایام نیست و بجای آنکه در خیابان مشغول شربت و شیرینی دادن باشیم و علاوه بر ایجاد ترافیک و کار اضافی برای رفتگران و یا به نحوی مردم‌آزاری کنیم، در مکانی مناسب محفلی را برای جوانان ایجاد کنیم اساتید و روحانیونی که در این زمینه تخصص دارند حضور یافته و از انحرافات این موضوع و در مورد امام زمان و همچنین فرهنگ مهدویت سخنرانی کنند؛ چراکه متأسفانه این روزها عوامل تخریب فرهنگ مهدویت توسط دشمن افزایش‌یافته است و باید همه تلاش کنیم در مقابل این انحرافات بایستیم و زمینه‌ساز ظهور امام زمان باشیم نه اینکه در این روزها به بهانه شادی، خدای‌ناکرده با بی حجابی و بی‌حیایی دل امام زمان را به دردآوریم و ظهور ایشان را به تعویق بیندازیم.
خلاصه اینکه امام زمان صدها سال است که مظلوم است و منتظر ۳۱۳ یار، و باید این مظلومیت را برطرف سازیم و زمینه‌ساز ظهور ایشان باشیم.
ختم کلام؛ اینکه اگر ما ادعای شیعه بودن داریم و خود را از محبان حضرت حجت (عج) به‌حساب می‌آوریم باید ضمن حضور در شادی‌های سالم برای اهل‌بیت علیهم‌السلام با رفتار و کردار خود وظیفه شیعه بودن خود را به‌درستی انجام دهیم و تلاش کنیم در برگزاری جشن‌های ماه شعبان مخصوصاً نیمه شعبان موجب عزتمندی بیشتر دین و آیین خود شویم نه اینکه خدای‌ناکرده با گناه کردن موجب رنجش و آزردگی دل امام زمان شویم.