مهدویان را بیشتر در ساخت فیلم های بازسازی شده از واقعیتها میشناسم. پس از دیدن این فیلم در ذهنم علامتهای سوال زیادی ایجاد شد که مهمترینش این بود: نکند واقعیت داشته باشد؟!
اگر واقعیت داشته باشد باید به مهدویان بخاطر شاهکارش تبریک گفت چراکه در روزگاری که عده ای عیاش و طمعکار دنبال ساخت فیلمهای طنز و عشق حیوانی برای دریافت جوایز اسکار و فجر صوری! و قطر! و غیره هستند ایشان با شهامت تمام و غیرتمندانه، لایه ای لجن گرفته از وادادگی ها و دلبستگی های افسانه ای و پست را به مقابل دیدگان می اورد و دردمندانه انچه باید برایش گریست را دغدغه کار و هنر خود میسازد هرچند به گوشه کت برخی پشت میزنشین ها بر بخورد و تمجیدش نکنند بلکه شاید ما هم به خود بیاییم و فکری به حال فعلی کنیم.

ارسال دیدگاه
مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰